આજ મન ઉડી ઉડી ને જાય

પ્રભુ ચરણો માં સૂખ છલકાય

અંતઃકરણ ના દરિયા માં ડૂબે

સંશય ના વમળો ઘેરાય

કામ ક્રોધ લોભ મોહ રૂપી ગ્રાહ ના

જડબામાં વળી જક્ડાય

અહંકાર ના ઊંચા ડુંગરા બનાવી

ઊંડી ખાઈઓ માં પાછું પછ્ડાય

તર્ક-વિતર્ક ને વાદવિવાદ માં

કદી પાછુ ઘેરાઈ જાય

ઠાકુર (પ્રભુ) કૃપા કે આમ છ્તાંયે

લીલા સ્મરણોમાં ફરી જોડાય

આતમ ને પકડી નિર્મળ બને

ને પછી શરણાગત પ્રભુને થાય

મા, તુજને શું કહું

હું જ અહીં ભટકેલો

સમજું કાંઇ રમત કરું ને

ઝાંઝવા માં અટકેલો

તુજ ચરણો ની નિરાંત માં થી

વમળ માં સપડાઈ ગયો

અહં ના ઊંચા શૃંગે થી

પાતાળો માં પટકેલો

ચિરદગ્ધ આ ચિત્તમાં

શીતળતા નું ઝરણું તુ

પ્રેમ નુ નિર્મળ સરોવર તુ

ને હું જનમો નો તરસેલો

મા, તુજને શું કહું

હું જ અહીં ભટકેલો

પ્રભુજી મારા, શીદને સતાવો આમ
એકલો મૂક્યો મુજને જગ માંહી, ના રે બતાવો ઠામ?
 
માતા પિતા સહોદર સૂત ને 
પ્રિયા એ છોડ્યો સંગાથ
દેહ ચાલ્યો, મન પણ તૂટ્યૂં
ના આવ્યું કોઇ કામ ................૦ પ્રભુજી મારા 
 
જીવન મૃત્યુ તણી આ હોડ માં
ના કોઇ જોયું બડભાગ 
દોડાવ્યા ઘોડા જગ માંહી
ના રે તાણી લગામ................૦ પ્રભુજી મારા
 
આતમ થયો રાખ બળીને
ચૈતન્ય ઠંડુગાર 
આવી મળો કે મળાવો સદ્ ગુરુ
વિવેક આનંદ રૂપ નામ............૦ પ્રભુજી મારા
 
ઠાકુર થયા છો મુજ ભૂંડા ના
શરણાગત ના આધાર 
ચરણ શરણ નુ દઈ વરદાન 
પમાડો આનંદ ધામ
પ્રભુજી મારા, શીદ ને સતાવો આમ,
એકલો મૂક્યો, મુજ ને જગ માંહી, ના રે બતાવો ઠામ?

ભાગ્ય જાગ્યા દુઃખડાં ભાગ્યા હરિ રે હરિ

પ્રભુ, અંતર માં પ્રગટ લાગ્યા હરિ રે હરિ

સાધના ફળી રે મારી જનમોજનમ ની

ઉત્તિષ્ઠત જાગ્રત ની હાક સાંભળી

માનવ દેહ ને દુઃખ મળ્યાં કરૂણા કરી

પ્રભુ કૄપા કે મળ્યાં વિવેકાનંદ ગુરુહરિ

પ્રગટ ને પરોક્ષ ની ભ્રાંતિ રે ગઈ

અપરોક્ષ ની અનુભૂતિ વિશ્વ માં થઈ

ઠાકુર પરબ્રહ્મ ને મા જગદેશ્વરી

શરણાગત ને સ્વીકારો દોષો વીસારી

મા, તમારા ચરણો માં હું જીવન અર્પું મારું

એવી શ્રદ્ધા થી, એવી ભક્તિ થી, હું જીવન મારું ઊજાળું

દોષ કોઈના જોઉં નહિ, હું મારી જ ભૂલો સુધારું

વાતો કરું ના હું ખાલી, જીવન માં ધર્મ ઊતારું

                              ૦ એવી શ્રદ્ધા થી, એવી ભક્તિ થી, હું જીવન મારું ઊજાળું

કષ્ટો સહું બોલ્યા વિના, ના આંખોય મારી ભીંજાવું

સ્મરણ રાખું તમારું, દુઃખ ને ય પ્રભુનો પ્રેમ જાણું

                             ૦ એવી શ્રદ્ધા થી, એવી ભક્તિ થી, હું જીવન મારું ઊજાળું

સુખ માં કદી હું બહેકું નહિ, અહંકાર ના ફૂલાવું

અનુભવ કરી આતમ નો, સુખદુઃખ થી પર જાઉં

                              ૦ એવી શ્રદ્ધા થી, એવી ભક્તિ થી, હું જીવન મારું ઊજાળું

શ્વાસે શ્વાસે થાય નામ રટણ, એક પળ પણ ના હું ગુમાવું

શુદ્ધ કરી અંતર મારું, શરણાગત હું થાઉં

                              ૦ એવી શ્રદ્ધા થી, એવી ભક્તિ થી, હું જીવન મારું ઊજાળું

ઠાકુર, નાથ! તવ કૃપાબિંદુ, પામીને હરખાઉં હું

તવ ચરણો માં સ્થાન લઈને જગને તો વિસરાવું હું

 

અનેક પાશે બંધિત મારું, અસ્તિત્વ નું  જીવંત શમણું

તુજ દ્રષ્ટિ ના જ્ઞાનકિરણ માં, અનાયાસે પીગળાવું હું

 

ઉત્તિષ્ઠ ના પ્રચંડ ઘોષે ચિરનિંદ્રા વિખરાઈ ગઈ

જાગી જઈ વિવેક વીર ના યોદ્ધા બની જશ ગાવું હું

 

નાથ વધુ તો શું કહું, નાં કાંઈ સાધન તપ કરું

થઇ શરણાગત ઠાકુરને, જીવતાં જ મૂક્તિ પામું હું

ના માંગુ ના માંગુ પ્રીતમ

પ્રીત વિના કાંઈ ના માંગુ

ભવ ભાંગુ ભવ ભાંગુ હું 

તુજ નામ લઈ ભવ ભાંગુ

તવ વિશ્વાસે રમતો ભમતો

જગ માંહી સળવળતો

ચઢુ પડુ ટટળું નિંદર માં

તુજ સ્પર્શ થકી હું જાગું

તું જ માત પિતા ને બંધુ

સાથી મુજ ને સખા પણ તુ

વર દે, ભૂલું તુજ ને તો

પ્રાણ મારા હું ત્યાગુ

દાસ થવું ગમે મુજને

ગમે થવું પ્રિયતમ ના મીત

શરણાગત ના ઠાકુર થી

બસ પ્રેમ નો પ્યાલો માંગુ

ના માંગુ ના માંગુ પ્રીતમ

પ્રીત વિના કાંઈ ના માંગુ

ભવ ભાંગુ ભવ ભાંગુ હું 

તુજ નામ લઈ ભવ ભાંગુ

હવે મન ઝૂમો માધવ ના સંગમાં
વા'લો રમે રોમે રોમે અંગે અંગ માં
 
સૂતી'તી હું તો, એ આશ છોડી કે 
વા'લો દર્શન દેશે આ જીવનમાં
થઈ પધરામણી હૈયે એની કે
હું તો નાચી ઊઠી આનંદમાં
                   ૦ હવે મન ઝૂમો માધવ ના સંગમાં
 
અધર રસ પીધો એના નામ જપન માં
ને ઉન્મત્ત થઈ એના મદમાં
લહેરાતી ચાલે ચાલું હવે કે 
મેં તો લાજ મૂકી એ ચરણમાં
                  ૦ હવે મન ઝૂમો માધવ ના સંગમાં
 
એકજ મિલનમાં રોમેરોમ વસીયો
વા'લે રાસ રચ્યાં મધુવનમાં
રોજે રોજ રમું ને રોજે રોજ માણું
હું તો રંગાઈ એના રંગમાં
                 ૦ હવે મન ઝૂમો માધવ ના સંગમાં
 
મે'ર કરી  ને વા'લે સાચું સૂખ દીધું
થઈ શરણાગત એ ચરણમાં
ભૂલાયું જગ ને ભૂલાઈ જાત
હું તો થઈ રમઝોળ હરિ અંગમાં
                ૦ હવે મન ઝૂમો માધવ ના સંગમાં